شما با خبر ننمايد . شعائر : جمع شعيره است بمعنى علامت و نشانه * ( « إِنَّ الصَّفا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ الله . . . » ) * بقره : 158 . در مجمع فرموده : شعائر اللَّه محلهاى معلوم و نشاندارى است كه خدا آنها را محل عبادت قرار داده و هر محل معين براى عبادت مشعر آن عبادت است . على هذا صفا و مروه دو محل و دو معبداند كه خدا را ياد مياورند و مكان عبادتاند . در آيهء * ( « وَالْبُدْنَ جَعَلْناها لَكُمْ مِنْ شَعائِرِ الله لَكُمْ فِيها خَيْرٌ » ) * حج : 36 . شتران قربانى شعائر اللَّه‌اند كه بواسطهء ذبح آنها به خدا عبادت مىشود و خدا را ياد مياورند . * ( « ذلِكَ وَمَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ الله فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ . لَكُمْ فِيها مَنافِعُ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى ثُمَّ مَحِلُّها إِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيقِ » ) * حج : 32 - 33 . بنا بر تفسير اهل بيت عليهم السلام مراد از شعائر شتران قربانىاند كه كوهان آنها را از طرف راست ميشكافند و با خود از ميقات سوق ميدهند و اين عمل را اشعار و سياق گويند . آيهء دوم * ( « لَكُمْ فِيها مَنافِعُ . . . » ) * مؤيد اين تفسير است بعضى آن را مطلق محلهاى طاعت گفته‌اند . دربارهء تعيين منافع كه پيش از نحر از آنها ميتوان برد در الميزان از كافى و در صافى از كافى و فقيه از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده : اگر حاجت باشد ميتواند به آن سوار شود بى آنكه رنجش دهد و اگر شيرى داشته باشد ميدوشد بى آنكه آن را تمام كند . مشعر . بيابان معروفى است ما بين منى و عرفات آن را مشعر گفته‌اند كه محل معين و معلومى است براى قسمتى از اعمال حج كه مبيت ، نماز ، دعا و غيره باشد * ( « فَإِذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ فَاذْكُرُوا الله عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ » ) * بقره : 198 . [ شعر و شعراء ] ابتدا بايد دانست به حضرت رسول - صلَّى اللَّه عليه و آله شاعر ميگفتند مرادشان از آن خيالپردازى بود يعنى آنچه ميگويد